SDR Elektrotechniek: een nieuwe eigenaar, hetzelfde bord op de deur

Geen opvolger, wel 185 gezinnen 

Hans Smits werkt sinds 1988 bij SDR. Hij begon als tekenaar, toen het bedrijf veertig mensen had, en klom op tot algemeen directeur van een organisatie met bijna 200 medewerkers en opdrachtgevers in onder meer de hotellerie, de media en de verkeersleiding. Tom Knoflook zette het bedrijf ooit zelf op en is jarenlang zelf algemeen directeur geweest, voordat Hans die rol overnam.

Beide perspectieven telden mee toen de opvolgingsvraag zich aandiende: Tom Knoflook hield nog een groot deel van de aandelen, werd ouder en zijn kinderen hebben hun eigen carrière. En Hans wist al langer wanneer hij zelf zou stoppen. "Ik heb altijd gezegd: als ik 65 ben, wil ik stoppen als directeur." Voor Wouter Jolie, adviseur vanuit Rembrandt M&A, was het vanaf het eerste moment belangrijk om goed te achterhalen wat echt belangrijk is, zowel voor de directie als voor de aandeelhouder.

Dat maakte de langetermijnvraag ingewikkelder. "Waar zit je over vijf jaar, waar zit je over tien jaar? Je moet altijd vooruitkijken." Er is een jaar over gepraat voordat halverwege vorig jaar de beslissing viel om het traject in gang te zetten. De crux lag daarbij niet in de prijs. "Uiteindelijk moet je gewoon zorgen voor 185 gezinnen en dan heb je de plicht om hun toekomst te waarborgen."

Eigen identiteit behouden met de kracht van een groep

Bij SDR werken mensen lang. Hans zelf inmiddels 38 jaar en dat is geen uitzondering: dit jaar alleen al drie jubilea van veertig jaar. Die binding bepaalde wat er van een koper werd verwacht. "We wilden bij een organisatie aansluiten waar we onszelf kunnen blijven. Een eigen identiteit en niet morgen een nieuw bord op de deur. Want als er morgen een ander bord hangt, dan weet ik zeker dat er oorlog in de tent komt."

Tegelijkertijd moest een koper wél iets toevoegen. "Bijvoorbeeld ICT en het ontwikkelen van apps. Daar zijn we net geen servet, net geen tafellaken. Daar drie of vier man op zetten, dat gaat niet", legt Hans uit. Dus werd gezocht naar een partij die die kracht in de groep heeft en niet uit is op snelle winst. Voor Rembrandt stond dat bovenaan het lijstje, los van de koopsom en andere voorwaarden.

Dezelfde manier van werken

De eerste contacten met Rembrandt liepen al langer: SDR overwoog zelf weleens een bedrijf over te nemen en had daardoor al eerder contact gehad. SDR legde een paar partijen naast elkaar. "Daar kwam al snel uit dat er een klik was. Zij stellen zich niet boven de partijen op, ze zien echt de belangen van SDR en daar gaan ze voor." Dat SDR ook al bedrijven kende die eerder via Rembrandt waren verkocht, bevestigde dat beeld.

Wat de doorslag gaf, was de manier van werken. "Laagdrempelig, gewoon van mens tot mens dingen bespreken en als het moet hiernaartoe komen of daarnaartoe." En de sectortaal: "Ze praten op de manier waarop wij praten en ze snappen hoe een installatiebedrijf werkt."

Wouter richt zich al jaren op de bouw- en installatiesector. "Vorig jaar hebben we met Rembrandt dertien bedrijven in de installatiemarkt geholpen, we zitten heel erg in die markt. Ik wist dat dit een gewild bedrijf was. Een echt familiebedrijf, professioneel, met focus op techniek in en rondom Amsterdam, in een markt waar mensen schaars zijn."

Dat SDR zelf veel kennis in huis had, veranderde niets aan de behoefte aan begeleiding. "Wij hebben heel veel expertise in elektrotechniek, maar niet in het verkopen van een bedrijf. Hoe dat allemaal gaat, waar je rekening mee moet houden, hoe je de gesprekken voert: dat voelde vanaf het begin goed." Wat volgde ging daardoor sneller dan gebruikelijk. "Binnen één, twee maanden waren we met elkaar aan de slag”, aldus Hans.

Vijf tot tien partijen, geen exclusiviteit

Er werd met vijf tot tien partijen kennisgemaakt, deels partijen die SDR zelf al uit de markt kende. Exclusiviteit was geen optie. "We hadden zoiets van: we gaan niet met iemand exclusief in gesprek", aldus Hans.

Wat Wouter opviel, was hoe goed SDR erbij stond. "Een mooi bedrijf met bijna 200 mensen, maar hoe ze hun informatie op orde hadden en hoe snel ze reageerden, dat vond ik onderscheidend." Hans merkte het effect daarvan aan de andere kant van de tafel: "Dat gaf vertrouwen naar de kopende partij, dat we snel informatie konden aanleveren. De vragen kwamen en daar hoefden we niet lang over na te denken."

Het boekenonderzoek was de intensiefste fase. Juist daar zat de waarde van begeleiding en sectorkennis, vertelt Hans: "Kopers kunnen vragen stellen waarbij je denkt: wat vraag je nou eigenlijk? Dan komt de ervaring van Rembrandt erbij. Zij weten wat ze willen weten, dus dat moet je aanleveren. Zonder dat had ik misschien veel meer aangeleverd terwijl ze veel minder vroegen, of omgekeerd."

Ook de impact op zichzelf qua tijd, werk en energie had Hans onderschat. "En tussendoor moet je ook nog je eigen bedrijf runnen." Zijn advies aan ondernemers die eraan beginnen is dan ook nuchter: reken op een intensieve periode en denk vooraf na over hoe je het straks in het bedrijf brengt. Na de ondertekening riep hij het personeel bij elkaar. "Wij houden van gewoon duidelijkheid en dan snappen mensen het ook."

Tussen de bedrijven door bleef het licht. Wouter, zelf oud-topsporter: "Als we iets doen, dan doen we het honderdtwintig procent. Maar tegelijkertijd was het met Hans en alle anderen ook gewoon heel leuk. We hebben ontzettend veel gelachen." Het team zat bovendien fysiek dichtbij, wat volgens Hans drempels wegnam: “Contact liep ook 's avonds en in het weekend, net zoals bij ons."

Zelfde bord, nieuwe mogelijkheden

SDR is onderdeel geworden van de VDK Groep. Het bedrijf blijft in hetzelfde pand, houdt zijn naam en gaat door zoals ze deden, maar met een andere eigenaar.

"De gemiddelde mens hier moet er niet zoveel van merken, en dat is bereikt", zegt Hans. Er veranderde wel iets in de financiële rapportage, maar dat beperkt zich tot het managementteam. In het begin was er scepsis. "Je krijgt de reactie: eerst zien, dan geloven. Inmiddels zien we dat mensen het ook geloven." De voordelen van de groep worden al concreet: VDK heeft een uitgebreide ICT-afdeling die apps bouwt, en daar maakt SDR nu al gebruik van.

Voor Hans blijft de conclusie hetzelfde. "Met terugwerkende kracht zou ik precies hetzelfde doen. Ik heb het gevoel dat ik SDR erg goed achterlaat en dat we een goede toekomst hebben gewaarborgd. Er is een last van mijn schouders gevallen. Niet dat we minder hard werken, maar het is goed geregeld."

Volgend jaar draagt hij het directeurschap over aan zijn opvolger, die al gevonden is. Helemaal stoppen is niet het plan: "Ik ben nog te jong en heb te veel energie om niets te gaan doen. Wel minder werken, met meer tijd voor drie kleinkinderen, de golfbaan en de boot."

Nazorg

Na de closing zit het werk van Rembrandt er formeel op. Wouter legt de lat anders. "Wij vinden dat de deal pas gelukt is als we er na een paar jaar op terugkijken en Tom Knoflook, Hans en het hele bedrijf nog steeds blij zijn met de deal." Iets formeels is het niet. "Ik weet zeker dat ik met Hans contact houd. We hebben ongeveer dezelfde hobby's en er was gewoon een leuke klik."